۷ دسامبر ۲۰۰۹

فردا!

سرخی چهره ات در این شب سیاه و سرد
خونین ترین پرچمِ من است!
تمامِ اقبال جهان
همین بی سرنوشتیِ توست!
دخترکِ فال فروش!
مهاجر!
بی سرنوشت!
پسرک نغمه ساز!
....
کوک کن تمامِ زندگی ام را،
تا با تو برقصم فردا ها را،
با پرچمی سرخ.

1 نظر:

ناشناس گفت...

خوب بود...